Over Hugo en Piet van Rooij van Stichting (Z)onder dak Eindhoven.

Al enige jaren zetten wij ons succesvol in voor de daklozen en kansarmen in Eindhoven. Simpel, omdat er instanties zijn die een verantwoording hebben voor deze mensen maar in de praktijk vaak weinig echt van de grond krijgen...

Een van de meest schrijnende zaken is het verhaal van Veronique die in een gevangenis verbleef aangaande prostitutie en andere zaken. Na haar vrijlating vonden wij het de moeite waard om deze vrouw te gaan helpen een nieuw leven op te bouwen.

Met een ongelofelijke metamorfose  bij oog en tandarts, kapster en kledingboetiek en een (overigens niet door ons gevonden) nieuwe liefde  en de daarop volgende bruiloft plus de blijde verwachting van een kindje is er voor deze voormalige stumper een nieuwe wereld opengegaan.

Helaas is zij nog niet helemaal van haar verslaving af en moet zij twee maal per dag op medische gronden haar dosis gaan halen. Dat is natuurlijk niet goed voor een stabiel gezinsleven en de autoriteiten hebben haar kindje, na amper beraad en zonder enig overleg met moeder en vader, uit huis gehaald. Uiteraard waren de nieuwbakken ouders het niet eens met deze zware sanctie en is deze zaak voor de rechtbank gekomen.

Deze heeft in al haar wijsheid besloten om het 5 maanden oude dochtertje van Veronique en Danny Robeerts voor minimaal 12 maanden!! uit huis te plaatsen. Terwijl de hen toegevoegde advocaat goede hoop had dat dit niet de beslissing zou zijn is het gevreesde  toch gebeurd. Wellicht realiseert deze rechter zich onvoldoende dat een kind van vijf maanden oud nog in een prille ontwikkeling is en de eigen ouders niet kan missen. De komende 12 maanden tekenen dit kind dus voor het leven en ook zullen er in de toekomst vele instanties nodig zijn om dit weer enigzins recht te breien. De verandering van verslaafde straatprostituee naar getrouwde huismoeder verdient veel respect en deze ouders hebben getoond dat hun liefde oprecht is en het zeer welkome kind hun ouderliefde nodig heeft. Aan de andere kant vinden wij dat Veronique er alles aan moet doen om van haar verslaving af te komen. Ook moet zij zich realiseren dat je, indien je in het openbaar verschijnt, er toch goed verzorgd uit moet zien. Mensen gaan nu eenmaal uit van een eerste indruk en wat zij zien in de media. Overigens zijn het nu gewoon keurige burgers die er in hun en onze beleving alles aan doen om een normaal gezinsleven te leiden.

Als je in je verleden zo diep gezonken bent als Veronique en er met een ongelofelijke wilskracht weer bovenop komt verdien je zeker de kans om te laten zien dat je voor je zo vurig gewenste kindje kunt zorgen. Ook als je een verslaving alleen maar kunt onderdrukken met 2 maal per dag medicinale heroïne.

De motivatie om eindelijk af te rekenen met dat duistere verleden wordt er niet beter op als afstand moet doen van het mooiste geschenk wat een mens kan ontvangen. Het is ijdele hoop te denken dat het kind en de ouders na een jaar uithuisplaatsing de draad weer kunnen oppakken alsog er niets gebeurd is. Ervaring uit het recente verleden leert ons dat de instanties met een simpele pennestreek dit traject nog jaren zullen voortzetten.

Met alle schade en gevolgen voor ouders en kind.

Bron: e'ven geduld a.u.b. - Nummer 2, Oktober 2011.