Rond de kersttijd overvalt mij altijd een gevoel van melancholie.
Wat is er in het afgelopen jaar gebeurd waar je nog aan terugdenkt...
Wie is ons ontvallen, waar wordt nog steeds gevochten en wat heeft dat voor impact gehad op de omstandigheden waarin we leven.

Geen beschouwelijke overpeinzing maar een simpele optelsom van dingen waar we mee bezig zijn. Hoeveel medemensen zwerven er nog steeds op straat, geteisterd door ijzige kou en uitgekotst door de maatschappij?

Gaat dat dan in het volgend jaar eindelijk beter worden of blijven we vechten tegen de bierkaai..
Wordt de brandstof, nodig om ons te verplaatsen, nog duurder ? Wordt het levensonderhoud zowat onbetaalbaar, gaan de dikdoeners nog meer geld bijeen graaien, en krijgen we eindelijk een zomer waarin de verplichte dagen gevuld zijn met een vriendelijk weerklimaat en we niet, zoals afgelopen jaar, verregenen op de camping.

Nederland is een land van klagers en mopperaars doch als je het geluk hebt mogen beleven om de ellende in een derde wereldland te kunnen aanschouwen piep je toch anders. Alles went maar armoede went nooit. Nog meer mensen zijn afhankelijk geworden van bijstand en voedselbank maar ook die groep zal er alles aan doen om het toch gezellig te hebben met de feestdagen. Als je een keer in het ziekenhuis iemand hebt opgezocht die daar ook niet voor de lol verblijft wordt weer eens pijnlijk duidelijk dat een goede gezondheid het allergrootste bezit is
wat er bestaat. Die miljonair met terminale kanker wil z'n hele bezit graag ruilen voor een 100% gezondverklaring.
Echter, zolang gezondheid geen rekeningen betaalt zijn we er ons onvoldoende van bewust. In mijn kennissenkring zijn er leeftijdgenoten die nog maar net een slecht bericht hebben gehad. Voor hen geen feest maar slechts tranen en frustratie. Hoe kan een mens het opbrengen om te wachten op het onomkeerbare......
Dat zijn de dingen waar ik aan denk, zo aan het einde van alweer een roerig jaar.
Vreemd blijft wel dat vanaf 1 januari alles weer met een frisse start begint. Al zullen die kennissen daar weinig aan hebben.....
Sterkte voor hen en voor alle lezers van deze column, probeer er iets van te maken en wees goed voor elkaar.

Gelukkig en gezond nieuwjaar wenst uw columnist u en de uwen. Proost !!