M'n maat belde me op , het ging over zijn moeder. Ik was best wel verrast want het gaat bijna nooit over zijn moeder.
Wel weet ik dat zij een echte moederkloek is die van al haar kinderen evenveel houdt en niemand voortrekt die toevallig wel meer gestudeerd heeft dan een van de andere kinders. Ze hoopt in november 90 jaar ! te worden.

Waar ging het over..?

Moeder, die de laatste tijd wat dutselachtig is, woonde nog steeds " op zichzelf ". Na een paar verontrustende incidenten die ternauwernood goed zijn afgelopen had de rest van het gezin besloten om haar maar in een gesloten en beveiligde omgeving te " plaatsen". 
Moeke was natuurlijk geheel in paniek en belde mijn maat om te melden dat ze naar huis wilde. Ze was volgens haar nu wel lang genoeg op visite geweest bij die vreemde mensen..

Gezien het feit dat hij door de rest van het gezin totaal niet was betrokken in de definitieve besluitvorming aangaande zijn moeder was hij in eerste instantie niet bepaald verheugd over die ontwikkelingen en belde mij voor het bekende stoom afblazen.

Wij zijn al vanaf 1969 bevriend , ik zie hem hooguit twee keer per jaar en voor de rest bellen we maandelijks. Gewoon , om over van alles en nog wat bij te kletsen.
Zo'n 20 jaar geleden was ik toevallig in de buurt van zijn huis en ging onverwacht op de koffie. En daar zat ze , een schat van een moeder die nu wel eens wilde kennismaken met die lange sliert waar haar zoon het wel eens over had..

We hebben toen heel gezellig gepraat en gezien het feit dat hij tegenover haar benadrukte dat wij elkaar al heel lang kenden vond Moeke het nodig om voor mijn woning een zg. goede heks op bezem te maken ( dat brengt geluk , jongen )  die dan ook vele jaren boven de schouw in mijn woonkamer heeft gehangen.

Vanmorgen zou hij voor de eerste keer zijn moeder in haar nieuwe woonomgeving gaan bezoeken en ik kon hem daar niet alleen naar toe laten gaan. Hij dus met de renfiets en ik met de auto.
Na wat gezoek en gepuzzel kom je daar binnen via intercoms , codes en beveiliging en daar staat ze , op haar versleten slofjes.

"Kom je me halen , jongen , en wie is die meneer die je bij je hebt..?

Hoe gaat het mevrouw , weet u nog wie ik ben? U heeft voor mij nog eens een goede heks gemaakt, weet u het nu weer.....?  Peinzend probeert ze zich mij te herinneren ,  plotseling klaart haar lieve gezicht op, noemt ze mijn voornaam en weet ze het even weer.
Mijn maat tracht haar duidelijk te maken dat dit haar nieuwe woning oftewel kamer is en dat er helaas maar beslist geen weg terug gaat naar haar vertrouwde flatje. Dat hebben die andere kinderen zo geregeld, moeder..
Ze begrijpt er niks van en vraagt of hij met de auto is om haar mee terug te nemen. Nee, moeder, ik ben met de fiets...."En hij dan ?"  wijzend op mij,  zegt ze.
Nee moeder , hij zit bij  mij achterop.....
Gelukkig ziet ze niet dat er op zijn renfiets geen pakkendrager zit.
Verslagen zit ze even voor zich uit te kijken en m'n maat kijkt me aan met een bijna hulpeloze blik van , help.....hellup...
Ik ga op een krukje voor haar zitten en neem haar zachtgerimpelde hand in de mijne.
Op rustige toon vertel ik met al dan niet verzonnen voorbeelden over soortgelijke situaties. Ik probeer haar te overtuigen dat het voor haar eigen veiligheid is dat ze nu hier woont. Hier kan ze gelukkig geen lege pan op het vuur laten staan of haar sleutels verliezen. Ze heeft toch een prachtige kamer met veel van de haar vertrouwde spulletjes en de zusters zijn toch best lief tegen haar??...

Gelukkig  luistert ze aandachtig en na enige begrijpelijke maar kansloze tegenargumenten lijkt ze te vatten dat dit echt wel voor haar eigen bestwil is. Stiekem kijk ik naar mijn vriend die met een brok in de keel probeert zijn tranen te verbergen.
Als we weggaan pakt ze me vast en krijg ik drie welgemeende zoenen.

Op weg naar de beveiligde buitendeur hoor ik haar tegen m'n maat , haar zoon  zeggen : " Hoe laat kom je me morgen halen , jongen ? "